YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14044
KARAR NO : 2015/17042
KARAR TARİHİ : 05.11.2015
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Taksirle yaralama suçundan sanık …, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 89/2-son, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen cezanın aynı kanunun 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve sanığın 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair … Sulh Ceza Mahkemesinin 13/09/2013 tarihli ve 2009/239 esas, 2013/110 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
5237 sayılı Kanun’un 51. maddesinde “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir” hükmü yer almakta olup, dosya kapsamına göre, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince ancak hapis cezalarının ertelenebileceği, adli para cezalarının ertelenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.08.2015 gün ve 94660652-105-42-5802-2015-E.15732/51320 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2015 gün ve 2015/291800 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4, 51/1-3 maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine karar verildiği, TCK’nın 51. maddesinde sadece hapis cezalarının ertelenebileceğinin düzenlendiği, adli para cezasının ise ertelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteğinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde bulunduğundan ALEYHE SONUÇ DOĞURMAMAK ÜZERE Kulu Sulh Ceza Mahkemesinin 13/09/2013 tarihli ve 2009/239 E- 2013/110 K sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.