YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14681
KARAR NO : 2017/2131
KARAR TARİHİ : 20.03.2017
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : 1.861 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dava, 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup; Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 tarih, 2009/256 Esas ve 2010/57 sayılı kararında, 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21.04.1975 tarih, 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı, Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.05.2014 tarih, 2014/141 Esas, 2014/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren ise 3 ay içinde tazminat davalarının açılması gerektiği ve tazminat davasının 16.07.2012 tarihinde açıldığı dikkate alındığında, öncelikle tazminat davasının dayanağını oluşturan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2009 tarih, 2004/393 Esas – 2009/390 Karar sayılı hükmünün davacı (sanık) yönünden hangi tarihte kesinleştiği, kesinleşme şerhli karar örneğinin davacıya (sanığa) tebliğ edilip edilmediği veya davacının (sanığın) hükmün kesinleştiğini dosyadan belge almak ya da benzeri yollarla öğrenip öğrenmediği ve dolayısıyla tazminat davasının 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen 3 aylık sürede açılıp açılmadığı belirlenerek, davacı (sanık) ile ilgili tutuklama ve tahliye müzekkerelerinin, iddianame ya da iddianamelerin davacı (sanık) ile ilgili kısımlarının, 1. Ordu Komutanlığı Sıkıyönetim 2 Nolu Askeri Mahkemesinin 1981/654 Esas – 1991/12 Karar sayılı hükmünün davacı (sanık) ile ilgili kısımlarının ve anılan karara ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesi Başkanlığının bozma ilamının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri celp edilip incelenerek davacının (sanığın) hangi suç ya da suçlardan tutuklandığı, hakkında hangi suçlardan cezalandırılması istemiyle dava açıldığı ve hangi tarihlerde ne karar verildiği tespit edilerek 466 sayılı Kanunda öngörülen tazminat isteme koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönler incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.