YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14959
KARAR NO : 2017/5053
KARAR TARİHİ : 12.06.2017
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 3.463,74 TL Maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacı hakkında tazminat davasına esas Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/541 – 2007/72 sayı, 05/03/2007 tarihli ilamında, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan dolayı TCK’nın 170/1-c. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasına karar verildiği, mahkemece kararın kesinleştiği düşünülerek infaza verildiği, davacının atılı suç nedeni ile 17/05/2007 – 15/01/2008 tarihleri arasında ceza evinde kaldığı, bilahare sanığın temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29/09/2010 tarih ve 2008/12419 – 2010/10846 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda 14/03/2011 tarih, 2011/21-225 sayılı ilamı ile davacının atılı suçtan dolayı TCK’nın 170/1-c, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2012/24719-30674 sayı, 15/10/2012 tarihli ilamı ile onanarak aynı tarihte kesinleştiği; CMK’nın 142/1. maddesinde “karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen en geç 1 yıl içinde tazminat davası açılabileceği’nin belirtildiği, davacının tazminat davasını 09/12/2013 tarihinde, 1 yıllık süre geçtikten sonra açtığı, bu kapsamda açılan davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla davacı yararına yazılı şekilde tazminata hükmedilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Davacının mahkum edildiği 5 ay hapis cezasının şartla tahliye tarihi esas alınıp bulunacak sürenin, cezaevinde kaldığı 17/05/2007 – 15/01/2008 tarihleri arasındaki süreden mahsubu ile kalan süre bakımından o tarihte geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanacak miktarın maddi tazminat olarak tayin ve takdiri gerektiği gözetilip, yine belirlenen bu süre üzerinden manevi tazminat miktarının tespiti gerekirken, davacının cezaevinde kaldığı sürenin tamamı üzerinden ve bilirkişinin net asgari ücret miktarını hatalı hesaplamasına dayalı raporuna itibarla davacı yararına fazla maddi tazminata hükmolunması, Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.