YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15217
KARAR NO : 2017/2932
KARAR TARİHİ : 10.04.2017
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın reddine
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5271 sayılı CMK’nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, belirtilmiş olmasına karşın, tazminat talebine dayanak teşkil eden Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 2009/49 – 2009/282 sayılı ceza dava dosyasında beraat hükmünün 27.01.2010 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 27.05.2013 tarihinde açıldığı görülmekle birlikte, davacı vekili tarafından düzenlenen temyiz dilekçesine ekli belgelerden, Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 2009/49 esas sayılı dosyasına sunulan 08/03/2010 tarihli dilekçeye istinaden, Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı tarafından düzenlenen 2009/49 sayı, 17/03/2010 tarihli yazıda, “suçların karşılıklı işlenmiş olması, sirayet müessesesi ve birbirini etkileme durumları göz önünde bulundurularak Yargıtay denetiminden geçmesi gerektiği düşünülerek hiçbir sanık yönünden kesinleşme işlemi yapılmaksızın dosyanın 10/02/2010 tarihinde Yargıtay’a gönderilmek üzere Aksaray C. Başsavcılığına gönderildiği” belirtilmiş olmakla, dosyaya sunulan evrakların araştırılarak, geçerli olduklarının anlaşılması halinde, kararın zamanında kesinleştirilmemiş olmasının sorumluluğunun taraflara yüklenemeyeceği gözetilerek, davanın süresinde açıldığının kabulü gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 10/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.