YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15368
KARAR NO : 2017/2339
KARAR TARİHİ : 23.03.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2.b, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4, 53/son, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun olmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak :
1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK’nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2-Sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, hesap hatası sonucu 4.500.-TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 5.625.-TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” ve “tümden tahsiline” karar verilmesi,
4-TCK’nın 54. maddesi hükmüne göre müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan suçun veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğundan, dosya kapsamında mevcut olay anını gösteren CD’nin dosyada delil olarak saklanması yerine, TCK’nın 54. madde şartları dahilinde dosyada delil olarak muhafaza altına alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince bozulmasina; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafındaki “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, suçun işleniş biçimi, verilen ceza miktarı, şahsi, sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, sanığı suça iten sebepler ile olayın meydana gelmesindeki özellikler göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine”, ibaresi yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, suçun işleniş biçimi, verilen ceza miktarı, şahsi, sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, sanığı suça iten sebepler ile olayın meydana gelmesindeki özellikler göz önüne alınarak sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi atfıyla aynı kanun’un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 gün olarak belirlenmesine”, 5. paragraftaki “sanığa verilen adli para cezasının, suçun işleniş biçimi verilen ceza miktarı, şahsi, sosyal ve ekonomik durumu, paraya verilen değer ile sanığı suça iten sebepler göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK’nın 52. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’ den 5.625.- TL adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin yerine, “sanığa verilen adli para cezasının, suçun işleniş biçimi verilen ceza miktarı, şahsi, sosyal ve ekonomik durumu, paraya verilen değer ile sanığı suça iten sebepler göz önüne alınarak TCK’nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL olarak belirlenerek, sonuç olarak sanığın 4.500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” hüküm fıkrasının 6. paragrafındaki “ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine” ibaresinin yerine, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ve 8. paragraftaki “taksitlerden birisi süresinde ödenmediğinde kalan taksitlerin tümden tahsiline” ibaresi yerine, “taksitlerden birisi süresinde ödenmediğinde kalan taksitlerin tamamının tahsil edileceğinin ihtarına” yazılması ve hükmün TCK’nın 54.maddesinin uygulanmasına ilişkin 13. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.