YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15955
KARAR NO : 2017/649
KARAR TARİHİ : 01.02.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Olay, dosya kapsamı ve mahkeme kabulüne göre, sanık …’in idaresindeki kamyonla yerleşim yerinde, bölümüş, üç şeritli, on iki metre genişliğinde, düz asfalt kaplama, yüzeyi kuru yolda, sağ şeritte seyir halindeyken, ön ilerisinde seyretmekte olan …’ın motosikletine arkadan çarpmak suretiyle dengesini kaybetmesine sebebiyet verdiği ve sonrasında yalpa yapan motosikletin aynı kamyonun depo kısmına da çarparak İbrahim’in yere düştüğü ve arka tekerin altında kalmak suretiyle hayatını kaybettiği olayda sanığın tamamen kusurlu olduğu, sanığın aşamalarda pişmanlık göstermediği ve ölenin kendi aracına çarparak düştüğünü beyan ettiği, ölen yakınlarının alınan beyanlarından zararlarının giderilmediğinin anlaşıldığı, açıklanan sebeplerle sanık hakkında TCK’nın 50. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal bir neden ve gerekçe gösterilmeksizin yasal olmayan bir gerekçe ile “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın taksirli suçtan söz konusu cezayı aldığı dikkate alındığında TCK 50/1-a yollaması ile 50/4 maddesi gereğince paraya çevrilmesine” karar verilmesi,
2) Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 18.200- TL yerine 17.000.-TL adli para cezasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.