Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2015/17153 E. 2017/4471 K. 29.05.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17153
KARAR NO : 2017/4471
KARAR TARİHİ : 29.05.2017

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 4.162,61 TL maddi ve 2.500 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre; davacı hakkında açılan kamu davasının ilk olarak İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/152 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğü ve yargılama sırasında davacının tutuklanmasına karar verildiği, yine yargılama sırasında alınan Adli Tıp raporu içeriğine göre davacının 18 yaşını doldurmadığının anlaşılması üzerine davacının tahliyesine, mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın yetkili ve görevli İzmir Nöbetçi Çocuk Ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, en son olarak İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 11.02.2014 tarih, 2012/1104 Esas – 2014/24 sayılı kararı ile davacı hakkında beraat kararı verildiği dikkate alındığında, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin tazminat konusu işlem ile ilişkili olup tazminat davasına bakamayacağı gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 142/2. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre de;
1- Davacı tarafça davacının 26.04.2011 – 27.04.2011 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığının belirtildiği ve davacı hakkında düzenlenen iddianamenin başlığında da davacının gözaltı tarihlerinin 26.04.2011 – 27.04.2011 şeklinde yazıldığı, dosya içerisinde sureti bulunan 26.04.2011 tarihli yakalama tutanağının incelenmesinde ise yakalama işleminin nedeni olan olayın tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasındaki olaydan farklı olduğunun anlaşıldığı dikkate alınarak, davacının tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası ile ilgili olarak gözaltında kalıp kalmadığının tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek, gözaltında kaldığının tespiti halinde, davacı tarafın talebi gözetilerek 1 günlük gözaltı süresi ile ilgili olarak tazminata hükmolunması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile ve talepten de fazla olacak şekilde, davacının 26.04.2011 – 29.04.2011 tarihleri arasında 3 gün süre ile gözaltında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında davacı hakkında düzenlenen tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içine alınarak, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Her ne kadar CMK’nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, mahsup edilen sürenin hükmolunacak tazminat miktarının tayininde dikkate alınması gerektiği nazara alındığında, davacının gözaltı ve tutukluluk süresinin diğer bir hükümlülüğünden mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
4- Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.