YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/236
KARAR NO : 2015/17455
KARAR TARİHİ : 10.11.2015
Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın tedavisini yaptırdığı ve aynı zamanda halası olan kayınvalidesini hastaneden çıkarıp, eve getirirken, direksiyon hakimiyetini kaybedip, yoldışı kaldığı, eşi ve kayınvalidesinin öldüğü, kayınbiraderi ..’nün yaralandığı olay nedeniyle, sanıktan hiçkimsenin şikayetçi olmadığı, bu olayın sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açtığının kabulü ile sanık hakkında TCK’nın 22/6. maddesi uygulanarak ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken, TCK’nın 22/6. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediğinden bahisle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
01/03/2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresi “tedbirin” olarak değiştirilerek, 5275 sayılı yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkraları yeniden düzenlenmiş ve 10. fıkrası yürürlükten kaldırılmış olup, adli para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı yasanın 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği ve hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda TCK’nın 50/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.