YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4417
KARAR NO : 2015/10205
KARAR TARİHİ : 09.06.2015

Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : CMK’nın 231. maddesi uyarınca açıklanan; 765 sayılı TCK’nın 455/2-son, 59/2, 2918 sayılı Kanunun 118/5, 647 sayılı Kanunun
6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 17.11.2009 tarihinde TCK’nın 455/2-son, 59/2, 2918 sayılı Kanunun 118/5, CMK’nın 231. maddeleri gereğince hükmün açıklamamsının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 01.03.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde 06.04.2013 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu sebebiyle 19.12.2013 tarihinde TCK’nın 86/2-3-a, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 19.12.2013 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine mahkemenin açıklanması geri bırakılan hükmü açıkladığı anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen tüm, katılanlar vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesine göre, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın, denetimli serbestlik tedbiri olarak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde mahkemece durumu değerlendirilerek, cezanın kısmen infazı, ertelenmesi ya da seçenek yaptırımlara çevrilmesi yönünde karar verilmek suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanan sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesine hükmedilmesi,
2-5320 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi ile düzenlenen “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ceza mahkemelerinde açılmış bulunan davalardaki şahsi hak talepleri, görevsizlik kararı verilmeyerek bu mahkemelerce sonuçlandırılır” hükmü gereğince katılanlar vekilinin manevi tazminat talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.