YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9905
KARAR NO : 2017/2057
KARAR TARİHİ : 16.03.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Beraat
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık … müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 331/1. maddesi uyarınca, 01/01/2012 tarihinden itibaren adli tatil süresinin 20 Temmuz – 31 Ağustos tarihleri arasında olduğu, adli tatilde görülemeyen davalarla ilgili hükümlerin, adli tatile rastlayan dönemde tebliği geçerli olup, tatilde süre işlemeyeceği için ve süre, adli tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzayacağından, sanık müdafinin yüzüne karşı verilen hükmü 21/08/2014 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz istemi süresinde bulunduğundan bu hususta tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
1) Sanık … müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin olan ve hükmün üç numaralı bendinde yer alan kararın, CMK’nın 223. maddesindeki hüküm türleri arasında sayılmadığı, bu itibarla sanık müdafinin söz konusu karara yönelik temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Katılan vekilinin, sanık …’nin beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm tesis edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Katılan vekilinin sanıklar … ve …’ın beraatlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 25/06/2003 tarih ve 11730 sayılı kararı ile tescilli kentsel sit sınırları içerisinde ve Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 17/11/1978 tarih ve A-1370 sayılı kararı ile tescilli Madran Otel’in koruma alanında kalan taşınmazda 20/12/2010 tarihinde kurul uzmanları tarafından yapılan kontroller sonunda, onarım kapsamında merdiveninin granit ile kaplandığının, iç ve dış cephelerde sıva (alçı), boya tamiratı yapıldığının, çerçevelerin metal doğrama malzeme ile değiştirildiğinin, dış cephenin bazı bölümlerinin metal doğrama ile kaplandığının tespit edildiği, sanıklar … ve …’ın taşınmazın maliki oldukları, 01/11/2010 tarihinden başlamak üzere taşınmazı Alternatif Bank A.Ş’ye kiraya verdikleri, kira sözleşmesinin 06/12/2010 tarihinde tapuya şerh verildiği ve bu işlemle sanıkların, taşınmazın özelliğine ilişkin 2004 tarihli şerhten haberdar olduklarının anlaşıldığı, dosya kapsamında mevcut kira sözleşmesinin, tadilat ve dekorasyon başlıklı bölümünde “Kiralanan yerin içinde ve dışına tekabül eden (cephe, duvar vs.) yerlerinde kiracı dilediği şekilde tadilat, ilave, düzenleme, dekor ve tezyinat, emniyeti teminen parmaklıklı vs. doğrama yapabilecek, katlar arasında yatay ve dikey geçişi sağlamak amacıyla mimari dokuya ve binanın statiğine etki etmeyecek biçimde merdiven veya bölüm açabilecektir. Kiraya veren bütün bunlar için peşinen izin vermiştir” ifadelerinin yer aldığı, bu itibarla, taşınmazın kentsel sit alanında kaldığını bilerek kiracıya, sözleşmede açıkça tadilat yapma hususunda izin ve yetki veren taşınmaz maliki sanıkların mahkumiyetlerine dair hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.