YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10802
KARAR NO : 2017/1454
KARAR TARİHİ : 27.02.2017

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 10.000 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2015 tarihli cevabi yazısı ile tazminat talebinin dayanağı olan 2014/272 Esas – 2014/462 Karar sayılı ceza dava dosyasının Uyap sistemi üzerinden gönderilen evrak içeriklerine göre davacının tutuklama müzekkeresinin 28.06.2013 – 08.04.2014 tarihleri arasında infaz gördüğü dikkate alınmadan, davacının 28.06.2013 – 02.09.2014 tarihleri arasında tutuklu kaldığının kabulü ile maddi tazminatın fazla tayini,
2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,
3- Tutuklama tarihinden itibaren faize hükmedilmesi talep edildiği dikkate alınmadan, kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması,
4- Gerekçeli karar başlığında, ”dava” yerine ”suç”, ”koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası” yerine ”hırsızlık”, ”dava tarihi: 10.03.2015” yerine ”suç tarihi/saati: 2015” yazılması ile ve ”suç yeri” ibaresine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.