YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11006
KARAR NO : 2017/8647
KARAR TARİHİ : 09.11.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 179/3-2, 62, 53/1, 58/1-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığa ait adli sicil kaydındaki Kumluca Sulh Ceza Mahkemesinin 05/10/2006 tarihli ve 2006/339 Esas, 2006/488 Karar sayılı, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 179/3-2, 50/1, 52/1-2. maddeleri uyarınca hükmedilen 500 TL’den ibaret adli para cezasının, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, adli sicil ve arşiv kaydında başkaca ilam bulunmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi,
2- Sanık müdafinin 06/11/2014 tarihli duruşmada, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmasına yönelik talebi bulunduğu halde, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağına dair olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi kanuna aykırı,
3- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.