YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11904
KARAR NO : 2017/8853
KARAR TARİHİ : 14.11.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz isteminin, CMK’nın 331/4. maddesi gereğince süresinde olduğu kabul edilerek ve 12.08.2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-Gürültü yapıldığı ihbarı üzerine arkadaşıyla tartışan ve olay yerinden aracıyla kaçan sanığın durdurulması ile güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 123 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, almış olduğu alkol miktarı ve suçun işleniş biçimi gözetilip alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinin de isabet bulunmakla birlikte,temel ceza belirlenirken, TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanun’un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
2-Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulduğu sırada yasal dayanak olan maddenin 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi olarak belirtilmesi gerektiği halde, “TCK’nın 179/2” maddesi olarak belirtilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.