YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12390
KARAR NO : 2017/2144
KARAR TARİHİ : 20.03.2017
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Maddi tazminat talebinin reddi, 15.000 TL manevi
tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Eczacılık yapan davacının tutuklanması üzerine mesul müdür olarak bir eczacı atanarak eczanenin faaliyetine devam ettiği dikkate alınarak, davacının tutuklanması nedeniyle mesul müdürlük görevini ifa edememesinden dolayı yerine mesul müdür olarak atanan eczacıya davacı tarafından ya da davacı adına maaş ve benzeri herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılıp yapılan ödemeye ilişkin belgelerin aslı ya da onaylı suretleri de temin edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi,
2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,
3- Gerekçeli karar başlığında, ”dava” yerine ”suç” ibaresine yer verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.