Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2016/2227 E. 2017/8917 K. 15.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2227
KARAR NO : 2017/8917
KARAR TARİHİ : 15.11.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,
1-5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve sabıkasında sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, yargılamanın devamı sırasındaki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek cezasında takdiri indirim yapılması karşısında çelişki oluşturacağı düşünülmeden, sanığın yargılama süreci içindeki tutum ve davranışları, geçmiş hali, suçun işlemesindeki özellikler, sanığın amacı, neticenin ağırlığı ve ileride suç işlemekten çekineceği kanaatinin oluşmadığı şeklindeki soyut gerekçelerle, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,
2-TCK’nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin, hakkaniyet, hak ve nasafet ilkeleri nazara alınarak uygulanması gerektiği gözetilmeden mesleği şoförlük olan sanık hakkında, 1 yıl süreyle ehliyetin geri alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.