Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2016/2262 E. 2017/716 K. 02.02.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2262
KARAR NO : 2017/716
KARAR TARİHİ : 02.02.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1- Sanık … hakkında; 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat
2- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK’nın 62, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık …’ın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili; sanık …’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm adı geçen sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “10/03/2014” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
1- Sanık …’ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık …’ın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık …’ın mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;
Anayasa Mahkemesi’nin, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yapılan inşaatın ruhsatlı olduğuna, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine, lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a- Sanık hakkında tayin edilen neticeten 2.000 TL adli para cezasının, yazım yanlışlığı sonucu, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin beşinci paragrafında 200.00 TL olarak gösterilmesi,
b- Yargılama giderleri ile katılan kurum lehine vekalet ücretinin sanık …’dan tahsili yerine “sanıktan” alınmasına karar verilmesi,
İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin beşinci paragrafında yer alan “200.00 TL” adli para cezasının “2.000 TL” şeklinde; (2) numaralı bendinin ikinci ve dördüncü paragraflarında yer alan “sanıktan” ibaresinin, “sanık …’dan” şeklinde ayrı ayrı düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.