YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/23
KARAR NO : 2017/3225
KARAR TARİHİ : 17.04.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b-e, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, aynı maddenin 6. fıkrasındaki koşullar irdelenip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği; incelenen dosya kapsamına göre, tam kusurlu eylemi sonucu meydana gelen kazada mağdurun vücudunda 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında mağdur tarafın zararının karşılanmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de, sanığın katılan tarafın maddi zararlarını karşılamak istediğini beyan etttiği ve katılan tarafa 1.000 TL ödemede bulunduğu, mahkemece mağdur tarafın zararı olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı ve somut zarar miktarı da belirlenmediği anlaşılmakla; olay nedeniyle mağdurda meydana gelen zararın mahkemece basit bir araştırma yapılarak tespit edilip, sanığa zararları giderme imkanı da tanımak suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmeden, “Sanığın suç nedeni ile katılanda meydana gelen zararı gidermediği,” şeklindeki dosya içeriğiyle uyuşmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.