YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2845
KARAR NO : 2017/8129
KARAR TARİHİ : 31.10.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan … vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
(I)Sanık tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen 14/11/2014 günlü kararın sanığa 28/11/2014 tarihinde usulünce tebliğ edildiği, sanığın hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 08/12/2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
(II)Katılan … vekili tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede;
1-Sanığın kırmızı ışık ihlali yaptığının sabit olması ve gerekçede de bu yönde kabul bulunmasına karşın suçun bilinçli taksirle işlendiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,
2-Katılan …’ın alınan adli raporlarında çelişkiler bulunduğu, yüzde sabit iz açısından 6 ay sonra yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin bildirildiği, katılan …’ın ise kati raporunun hiç alınmamış olduğu gözetilerek; her iki katılanın da tedavi evraklarının en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğü’ne gönderilerek yaralanmalarının derecelerini bildirir kati raporlarının aldırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,
Kabule göre de;
3-Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasa maddesinin TCK’nın 50/1-a. maddesi yerine TCK’nın 50. maddesi olarak gösterilmesi yine adli para cezasına esas bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.