YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6944
KARAR NO : 2017/1591
KARAR TARİHİ : 02.03.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 179/1-2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yakalandığında seyir halinde olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, sanığın geçmişi, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeksizin, adli sicil kaydı olmayan, dosyaya olumsuz bir davranışı yansımayan, cezasında takdiri indirim uygulanan ve lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunan sanık hakkında, “sanığın duruşmada müşahede olunamayan pişmanlığına göre, ileride suç işlemekten kaçınacağına dair mahkememizde kanaat oluşmadığı” şeklindeki gerekçeye dayanılarak, anılan kanun hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi kanuna aykırı,
2- Alkolün etkisiyle araç kullandığı tespit edilen sanık hakkındaki temel cezanın, 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca tayini gerektiği gözetilmeksizin, uygulama maddesinin, “TCK’nın 179/1, 2 maddesi” şeklinde gösterilmesi isabetsiz,
Kabule göre de;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.