YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7394
KARAR NO : 2017/2449
KARAR TARİHİ : 28.03.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri
gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeksizin, arşiv kaydı bulunan ve dosyaya yansıyan zapta geçirilmiş olumsuz davranışları bulunmayan ve duruşmadaki tutum ve davranışları sebebiyle TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim uygulanan sanık hakkında, CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceğinin hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasında tartışılmaması,
2-Sanığın alkol miktarının 1,09 promil olması, herhangi bir kazaya karışmayıp rutin yol kontrolünde alkollü olduğunun tespit edilmesi karşısında TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, alt sınırdan uzaklaşılarak yazılı şekilde ceza verilmesi,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.