YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7699
KARAR NO : 2017/2867
KARAR TARİHİ : 06.04.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay gecesi saat 23.15 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobille meskun mahal dışı, hız sınırı 90 km olan, 2 şeritli, 6.4 metre genişliğindeki iki yönlü ve eğimli il yolunda seyirle olay mahallinde karşı yönden gelen aracın şeridine girmesi sonucu her iki aracın sol ön tamponu ile çarpışması şeklinde meydana gelen olay akabinde saat 23.56’daki ölçümde sanığın 0.52 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, yola çıkmadan önce bir kadeh alkol aldığını beyan eden sanığın, alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair dosya kapsamında bir delil ve dışa yansıyan davranışları ile ilgili olumsuz bir tespit bulunmadığı, meydana gelen kazanın, sanığın şerit ihlali yapmasından kaynaklandığı da dikkate alınarak, yasal unsurları oluşmayan atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ”taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.