YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/8725
KARAR NO : 2017/5599
KARAR TARİHİ : 28.06.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/2-3, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükmün gerekçe kısmında ” Her ne kadar sanık mükerrir ise de yargıtay içtihatlarına göre mükerrir olan sanık hakkında verilecek cezada adli para cezasının seçimlik cezalardan olmaması halinde verilecek hapis, para cezasının adli para cezasına çevrilebileceği gözetilerek sanığa verilen hapis cezası yukarıda ki gerekçeler ile adli para cezasına çevrilmiştir.” denilmek suretiyle, hüküm kısmında ise ” TCK 50 ve 51. maddesi yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde, TCK madde 50 ve 51′ deki şartları oluşmadığından sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına” denilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,
Kabule göre de;
1-Suçunu samimi şekilde ikrar eden, pişmanlığını dile getiren, dosyaya yansımış olumsuz kişiliğine dair bir davranışı bulunmayan ve lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden ayrıca incelenen adli sicil kaydında, Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL’ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, sanığın adli sicil kaydında yer alan kasten yaralama suçundan 1000- TL adli para cezasına ilişkin 06/02/2013 tarihinde verilmiş olan hükmün tekerrüre esas teşkil etmeyeceği de anlaşılmakla, sanık hakkında erteleme ve adli para cezasına çevrilme hükümlerinin yetersiz gerekçe ile uygulanmamasına karar verilmesi,
2- Alkolün etkisiyle araç kullandığı tespit edilen sanık hakkındaki temel cezanın, 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca tayini gerektiği gözetilmeksizin, uygulama maddesinin, “TCK’nın 179/2-3. maddesi” şeklinde gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.