YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9328
KARAR NO : 2017/9896
KARAR TARİHİ : 06.12.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Daday Sulh Ceza Mahkemesinin 03/04/2012 tarihli ve 2011/68 Esas, 2012/23 Karar sayılı ilamı ile sanık …’in mahkumiyetine hükmedilirken, sanıklar …, … ve … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükmünün sanık … tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05/12/2013 tarihli ve 2013/15521 Esas, 2013/28097 sayılı ilamı ile sair yönleri incelenmeksizin bozma kararı tesis edildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının ise, katılan vekilince yapılan itirazın reddi ile 02/05/2012 tarihinde kesinleştiği, bozma ilamından sonra dosya sanık … yönünden yeni bir esasa kaydedilerek, adı geçen sanığın yargılanmasına devam edildiğinden, yargılama sonunda, katılan lehine vekalet ücretinin sanık …’den tahsiline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; tebliğnamede bu yönde düzeltilerek onama öneren görüşe iştirak edilmemiş olup;
Olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra sanık hakkında anılan Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin çok fazla olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
03/04/2012 tarihli ve 2011/68 Esas, 2012/23 Karar sayılı ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi dikkate alınarak infazın, belirtilen hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarı üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına (11) numaralı bent olarak, “03/04/2012 tarihli ve 2011/68 Esas, 2012/23 Karar sayılı ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 1.500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine” cümlesinin eklenmesi, devam eden bentlerin numaralarının (12), (13), (14) ve (15) şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.