Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2016/9460 E. 2019/3162 K. 07.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9460
KARAR NO : 2019/3162
KARAR TARİHİ : 07.03.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 05.05.2016
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/05/2016 tarih, 2016/50 – 2016/385 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 17.12.2015 tarih, 2015/1047 esas, 2015/19345 sayılı kararın yer alan “Sanık…’ın sahibi olduğu.. Blok Kiremit San ve Tic. A.Ş’ye ait bina tuğlalarının üretildiği tesiste, ölen …’ın tuğlaların yüklenmesi işinde çalıştığı, olay tarihinde bir kısım tuğlanın başka fırın çıkışından yüklendiği, devamında kalan tuğlaların kazanın meydana geldiği fırın çıkışındaki banttan yüklenmesi için sanık …’nin yönetimindeki dorseli kamyonla banda yanaşmak için geri manevrası yaptığı sırada, gözcülük yapan ve aracı yönlendiren…’un “gel diye” seslenmesi üzerine kamyonun geri geldiği sırada tuğlaların yüklendiği bölüme çarptığı, bu sırada ölen …’ın bant ile fırın duvarı arasında kalan bölmede bulunduğu ve duvar ile bantlı götürücü arasında sıkıştığı, ses gelmesi üzerine olayı fark eden işçilerin kamyon şoförüne seslenip kamyonu ileriye almasını istedikleri ve kamyonun ileriye doğru alınarak ..’in bulunduğu yerden çıkarılıp ambulans ile hastaneye kaldırıldığı, ancak yapılan müdahalelere rağmen kurtulamayıp, öldüğü olayda, tüm aşamalarda sanıklar … ve tanıkların, ölenin bant ile fırın girişi arasında olduğunu fark etmediklerine ilişkin beyanları ile sanık …’nin banta geri manevra yaparak yaklaştığı sırada, arkasını net olarak görememesi nedeniyle gözcü bulundurması ve onun talimatlarına uyması, ölenin de sanığın görüş alanı içinde olmaması nedenleriyle, meydana gelen kazada kendisine kusur atfedilemeyeceği gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,” şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK’nın 307/3. maddesi uyarınca, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.