Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2017/11851 E. 2019/8199 K. 08.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11851
KARAR NO : 2019/8199
KARAR TARİHİ : 08.07.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahal dışındaki, bölünmüş, iki şeritli ve tek yönlü, aydınlatmasız, azami hız limitinin 50 km/s olduğu, asfalt kaplama, düz ve kuru yolda seyir halindeyken, sağ şerit üzerinde üzerinde ve kendisi ile aynı yönde yürümekte olan yaya Sabri’ye çarparak ölümüne tali kusurlu olarak sebebiyet verdiği olaya ilişkin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında dinlenen tanık …’in ilk beyanında öleni yolda yürümemesi hususunda uyardığını ve ölenin de kendisine cevaben “size ne gidin” şeklinde cevap verdiğini beyan ettiği, dosya kapsamından ölenin dil kanseri hastalığı nedeniyle konuşma yetisinin bulunmadığının anlaşıldığı, bu nedenle tanık Ümit’in olaya ilişkin anlatımlarında bir takım belirsizlikler bulunduğu ancak tanık beyanındaki bu belirsizliklerin kazanın oluş şekli ve kusur durumunun tespitinde etkili olmayacağı anlaşılmakla, tebliğnamede kusur durumunun kesin olarak belirlenebilmesi için tanık …’in yeniden celp edilerek belirtilen hususun aydınlatılmasından sonra kusur durumunun belirlenerek hüküm kurulması gerektiği görüşüyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, eksik araştırmaya ve sair nedenlere, katılanın ise belirlenen chapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin yerinde olmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08/07/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.