YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1536
KARAR NO : 2017/1977
KARAR TARİHİ : 14.03.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Taksirle yaralama suçundan sanık …’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1 ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2016 tarihli ve 2016/229 esas, 2016/847 sayılı kararını kapsayan dosya sureti incelendi.
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi sebebiyle dosya aslının Yargıtay incelemesinde bulunduğu anlaşıldığından sureti üzerinden yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesindeki “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın tekerrüre esas alınan Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2012 tarihli ve 2011/139 esas, 2012/415 sayılı kararına konu suçun kasten yaralama suçu olduğu ve kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 13.01.2017 gün ve 94660652-105-45-15005-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2017 gün ve 2017/4329 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Akhisar 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli 2016/229 E – 2016/ 847 K sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hükmün 9. paragrafının hükümden çıkarılmasına, hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.