YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/26
KARAR NO : 2017/3918
KARAR TARİHİ : 11.05.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/ 04 /2015 tarih, 2014/889 – 2015/274 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 24.09.2014 tarih, 2013/23834 esas, 2014/18626 sayılı kararın yer alan ” 1- Olay günü saat 18:00 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki aracıyla Karabağlar ilçesi, 3820 sokak üzerinde seyir halindeyken, sanığın seyrine göre yolun solundan sağına doğru ailesiyle birlikte karşıya geçmekte olan 2004 doğumlu yayaya çarpması sonucunda yayanın öldüğü olayda; dosya içerisinde mevcut ve sanığa asli kusur veren bilirkişi raporu mahkemece hükme esas alınarak, temel cezasın tayininde kusur durumu esas alınmış ise de, 2004 doğumlu ölenin, yolu kontrol etmeden ve ailesinin elini bırakıp karşıya geçerken yolu bitirmek üzere olduğu olayda, yaya ile sanığın eşdeğer kusurlu oldukları anlaşılmakla; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınarak, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, asgari hadden çok fazla uzaklaşılmak suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,2- TCK’nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kayıdına göre sabıkası ve dosyaya yansıyan olumsuz bir hali bulunmayan sanık hakkında, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ile TCK 50/1-a maddesinin tatbik edilmemesi,” şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK’nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.