YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/300
KARAR NO : 2017/2015
KARAR TARİHİ : 15.03.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/10/2013 tarih, 2013/413 – 2013/534 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 05.05.2016 tarih, 2015/10758 esas, 2016/8009 sayılı kararında yer alan ”sanığın idaresindeki kamyonla gündüz vakti meskün yerde kontrolsüz kavşakta benzinlik girişini biraz geçtiğini fark edince benzinliğe girmek için anayolda geri geri gelirken arkasından ve yolun karşısına geçmek isteyen yaya ölene çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın oluşa uygun olarak asli kusurlu kabul edilmesine rağmen adalet ve ölçülülük ilkelerine aykırı olarak temel cezanın tayininde asgari sınırdan uzaklaşılmaması” şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK 307/3. maddesi uyarınca, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.