YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3241
KARAR NO : 2017/7740
KARAR TARİHİ : 23.10.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs
Hüküm : Beraat
Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2013 tarihli, 2013/151-2013/538 sayılı direnme kararının, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2015 tarihli tebliğnamesi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 16. Ceza Dairesince 30.11.2015 tarihli, 2015/5544-2015/5023 sayılı tevdii kararıyla dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 22.12.2016 tarihli, 2016/316-2016/2147 sayılı gönderme kararıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine, Yargıtay 9. Ceza Dairesince 19.01.2017 tarihli, 2017/37-2017/73 sayılı görevsizlik kararıyla Yargıtay 16. Ceza Dairesine, Yargıtay 16. Ceza Dairesince 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Kanun’la değişik 14. maddesi uyarınca Başkanlar Kurulu tarafından kabul edilip Büyük Genel Kurulca onaylandıktan sonra 27.01.2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren iş bölümü kararı gereğince verilen ve Daire Başkanı tarafından imzalanan 23.03.2017 tarihli, 2017/759-2017/3373 sayılı tevdii kararıyla Dairemize gönderilmekle; gereği düşünüldü:
Sanığın adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan beraatine ilişkin 21.03.2011 tarihli, 2009/463-2011/200 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.01.2013 tarihli, 2012/4562-2013/187 sayılı ilamı ile; “…Sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının ‘b’ bendinde yer alan ‘kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir’ şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı bozulmasına, dosyanın aynı Kanunun geçici 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmesine…” biçiminde bozma kararı verildiği ve mahkemece önceki verilen kararda direnildiği belirtilerek 06.06.2013 tarihli beraat hükmünün kurulduğu anlaşılmaktadır.
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 13.07.2017 tarihli, 2017/Bşk-150-2017/170 ve 13.07.2017 tarihli, 2017/Bşk-170-2017/190 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 12.07.2007 gün ve 23-23 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere bir işin Özel Dairece incelenip muktezaya bağlanmasından sonra artık müteakip işlere de aynı Özel Dairece bakılması esastır.
Öte yandan 02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 36. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek belirtilen fıkraya;
“Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara karşı direnilemez.” cümleleri eklenmiş, aynı Kanun’un 38. maddesi ile de 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a;
“(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir.
…(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.” biçiminde Geçici 10. madde eklenmiştir.
Buna göre, yerel mahkemece direnme kararı verilmesi üzerine dosya kararına direnilen daireye gönderilecek, dairece mümkün olan en kısa sürede direnmenin yerinde olup olmadığı konusunda inceleme yapılacak ve direnmenin yerinde olduğu kabul edilirse karar düzeltilecektir.
Dairece direnmenin yerinde olmadığına karar verilmesi durumunda değerlendirme yapılmak üzere dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilecektir.
İncelemeye konu dosyada Yargıtay 9. Ceza Dairesince temyiz incelemesi yapılarak bozma kararı verildiği, bu hükme yönelik yerel mahkemece direnme kararı verildiği anlaşılmakla, CMK’nın 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesi ile değişik 307. maddesinin amir hükmü gereğince direnme üzerine dosyayı inceleme görevi, kararına direnilen Yargıtay 9. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.