Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2017/3472 E. 2017/6000 K. 06.07.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3472
KARAR NO : 2017/6000
KARAR TARİHİ : 06.07.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 179/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2014/652-2015/167 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/03/2007 tarihli ve 2006/10559 esas, 2007/4396 sayılı ilâmında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58,5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu, Adalet Bakanlığının 22.05.2017 gün ve 94660652-105-07-4730-2017-KYB sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2017 gün ve 2017/3472 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 58 ve 5275 sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin, adli para cezasına mahkum edilen sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden,
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2014/652-2015/167 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin 5. bendinin hükümden çıkarılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.