YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/55
KARAR NO : 2017/2014
KARAR TARİHİ : 15.03.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/01/2014 tarih, 2013/512 – 2014/22 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 04.07.2013 tarih, 2012/29500 esas, 2013/18399 sayılı kararında yer alan ”1- 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, aynı maddenin 6. fıkrasındaki koşullar irdelenip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; tali kusurlu olarak ölüme sebebiyet veren sanığın, geçmişte sabıkasının bulunmaması, müştekinin beyanına göre maddi ve manevi zararlarının karşılandığının anlaşılması karşısında dosya içeriğine uygun düşmeyen, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi, 2- sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının gün adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi” şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK’nın 307/3. maddesi uyarınca, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.