YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/584
KARAR NO : 2017/2546
KARAR TARİHİ : 29.03.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/02/2016 tarih, 2015/919 – 2016/95 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 03.11.2015 tarih, 2014/16818 esas, 2015/16574 sayılı kararın yer alan ” 1-5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği; somut olayda, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi bulunan, pişmanlığını dile getiren, sabıkası bulunmayan ve dosyaya yansıyan zapta geçirilmiş olumsuz davranışları bulunmayan sanık hakkında mahkemece, sanığın, insan can ve mal varlığına önem vermez tavır ve davranışları ve tekrar suç işleyeceği yolundaki kanaatin nazara alındığı gerekçe gösterilerek CMK’nın 231. maddesinin, 2-TCK’nın 62/1. maddesinde, failin geçmişi, sosyal ilişkinleri, fiilden sonraki ve yargılama süresindeki davranışları indirim nedeni olarak kabul edileceği belirtilmiş olup, hakkında ilk celse yakalama kararı çıkartılan ve işleri nedeni ile duruşmada bulunamayacağını belirterek beyanın alınmasını dilekçe ile talep sanık hakkında; mahkemece hatalı değerlendirme ile sanığın, savunmasının alınması için çıkarılan davetiyeye uyup, ilk duruşmaya gelmeyerek, yargılamanın uzamasına sebep olması, davete uymayarak, mahkeme kararına riayette olumsuz davranışını göstermesi duruşmaları takip etmemesi gerekçeleri göstererek TCK’nın 62/1. maddesinin, uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmesi ” şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK’nın 307/3. maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.