YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1931
KARAR NO : 2021/9167
KARAR TARİHİ : 23.12.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Sanıklar …, …,… hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat,
Sanıklar ….. hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar …, …, …, …’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar tarafından, sanıklar …, …, …, …’ın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin 09.07.2015 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanıklar …, …, … ve …’ın temyiz taleplerine hasren yapılan incelemede;
1- Sanıklar … ve …’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında Sivas Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararı ile 1. Derece Arkeolojik Sit Alanı olarak tescilli höyükte izinsiz kazı yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; olay yeri görgü tespit tutanağına göre, kolluk olay yerine intikal ettiğinde 4 kişiyi kazma ve küreklerle kazı yaparken gördüğü, ancak şahıslardan üçünün kaçtığı ve yakalanamadığı, sanık …’ın olay yerinden kaçmadığı, yaklaşık 20 dakika sonra kaçan şahıslardan sanık …’ın pişman olduğunu söyleyerek geri geldiği, olay yerinde kazma ve kürek ele geçirildiği ve çeşitli kazı çukurlarının bulunduğunun tespit edildiği, 01.11.2013 tarihli yerinde inceleme raporunda; 3,50 m, 1 m, 90 cm, 3.20 m, 1 m derinliklerinde 5 adet kazı çukuru olduğunun belirtildiği, yine yargılama aşamasında üniversitede görevli arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda davaya konu yerin 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen ve aynı zamanda 2863. sy Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan korunması gerekli yerlerden olan Beypınarı höyüğü olduğu, kaçak kazı faaliyetlerinin Roma kaya mezarına telafisi mümkün olmayan zarar verildiği, 6×1.5-2 metre boyutlarında kazı yapıldığının belirtildiği, her ne kadar sanıklar savunmalarında izinsiz kazı yapmadıklarını, önceki beyanlarının doğru olmadığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmemiş iseler de kazı yerinde yakalanmış olmaları, olay yerindeki kazı çukurları ve ele geçirilen kazı aletleri dikkate alındığında savunmalarına itibar edilmeyerek üzerilerine atılı izinsiz kazı yapmak suçunu işledikleri anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, mahkumiyetlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanıklar … ve …’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;
Sanıklar hakkında Sivas Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararı ile 1. Derece Arkeolojik Sit Alanı olarak tescilli höyükte izinsiz kazı yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; olay yeri görgü tespit tutanağına göre, sanıkların olay yerinde yakalanmadıkları, olay yerinden kaçan şahısların sanıklar olduğuna dair sanık …’ın sonradan değişiklik gösteren beyanı dışında delil elde edilemediği, kazı aletleri üzerinde parmak izi incelemesi yapılmadığı, her ne kadar sanıklar kollukta müdafisiz alınan beyanlarında kazı yaptıklarını kabul etmiş iseler de mahkemedeki savunmalarında izinsiz kazı yapmadıklarını belirterek atılı suçlamayı kabul etmedikleri, CMK’nın 148/4. maddesindeki müdafii hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifadenin hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli ve ya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz hükmü gözetildiğinde sanıkların müdafisiz alınan kolluk beyanlarının hükme esas alınamayacağı, sanıkların izinsiz kazı suçunu işlediklerine dair savunmalarının aksine mahkumiyete yeterli kesin, net, inandırıcı delil elde edilemediği dikkate alınarak beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile mahkumiyetlerine dair hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.