YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/344
KARAR NO : 2019/4750
KARAR TARİHİ : 09.04.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2010 tarihli ve 2007/797 esas, 2010/35 karar sayılı kararının 19.02.2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 06.10.2014 tarihinde TCK’nın 106/1.2 cümle. maddesinde tanımlanan sair tehdit suçunu iki kere işlediği ve Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 24.02.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2015 tarihli ve 2015/91 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
TCK’nın 61/2. maddesi gereğince, temel ceza üzerinden yapılacak arttırımın öncelikle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması suretiyle yapılması gerekirken,uygulama sırasında yanılgıya düşülerek temel ceza üzerinden öncelikle TCK’nın 89/2-b fıkrası gereğince arttırım yapılmış olması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına. hüküm açıklanırken paraya çevrilmeyip seçenek yaptırımlar uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa 5271 sayılı CMK’nın 193. maddesi uyarınca duruşmaya katılmadığı takdirde “daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanacağı” şeklinde ihtarat içerir davetiye tebliği sağlanmadan veya sanığın savunması alınmadan, duruşmada hazır bulunmayan sanık hakkındaki hükmün açıklanarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince sair yönler incelenmeksizin, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.