YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6450
KARAR NO : 2021/9168
KARAR TARİHİ : 23.12.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Sanıklar …, …, …hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
Sanık … hakkında; TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle,
2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, TCK’nın 62/2-1, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanıklar …, …, …’in beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, sanık …’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise adı geçen sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar …, … ve … hakkında define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların birbiriyle örtüşen savunmalarında olay yerine araba tamiri amacıyla çağırılmaları üzerine gittiklerini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmedikleri, sanık … ve temyiz dışı diğer sanıklar… ve …’in beyanlarında araçları bozulduğu için tamir amacıyla sanıkları çağırdıklarını belirterek sanıklar …, … ve …’in savunmalarını doğruladıkları, olay yeri tespit tutanağına göre kolluk kuvvetleri olay yerine intikal ettiğinde sanıkların kazı çukurunun yanında değil aracın yanında bulundukları dikkate alındığında sanıkların savunmalarının aksine kazı suçuna iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, net, inandırıcı delil elde edilememesi karşısında sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar … ve … ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek Yukarıyapıcı köyü Büyükalan mevkiinde define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak yaklaşık 2 metre derinliğinde çukur kazdığı, ayrıca olay yeri tespit tutanağına göre kazı yapılmış alanda bulunan kayaların içerisine hilti ile delerek patlatmak amacıyla potasyum klorat ve şekerden oluşan madde yerleştirdiği, araç içerisinde hilti, kazma, kürek gibi kazı aletlerinin ele geçirildiği, mahallinde icra edilen keşif neticesinde düzenlenen 27/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre suça konu yerin sit alanında bulunmadığı, taşınır taşınmaz herhangi bir kültür varlığına rastlanmayıp 6. madde kapsamında korunması gerekli yer niteliği taşımadığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul ettiği dikkate alındığında üzerine atılı define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı suçunu işlediği anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Verilen hapis cezası olmasına rağmen, hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin (C-I-10). bendinde hükmolunan cezanın maddi hata sonucu adli para cezası olarak belirtilmesi suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (C-I-10). nolu bendinde yer alan ve “sanık hakkında verilen” ibaresinden sonra gelen “adli para cezasının” ibaresinin çıkartılarak yerine “hapis cezasının” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 23/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.