YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11150
KARAR NO : 2020/3393
KARAR TARİHİ : 10.06.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK 231/11 maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK’nın 179/3-2, 62, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK’nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/821 esas, 2015/106 karar sayılı kararının 05.03.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 17.05.2015 tarihinde TCK’nın 179/3-2. maddesinde tanımlanan Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 04.09.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli ve 2015/553 Esas, 2015/754 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile seyir halindeyken tek taraflı trafik kazası meydana getirdiği ve alkol metre ile yapılan ölçümde 1,13 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.