YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6224
KARAR NO : 2020/2673
KARAR TARİHİ : 11.03.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık …’in müdürü olduğu otelin büyükler havuzunda 2001 doğumlu …’ın boğularak öldüğü, olay günü otelin cankurtaranının izinli olması sebebiyle olay esnasında havuz kenarında cankurtaranın olmadığı ve ölen çocuğa ilk müdahalenin temizlik işçisi tarafından yapıldığı ve havuzda cankurtaran ve ilk yardım elemanları hazır bulundurulmamış olmasından dolayı sanığın asli kusurlu kabul edildiği olayda;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi yerine TCK’nın 50/6. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, kendisinin sorumluluğunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.