YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6870
KARAR NO : 2020/3317
KARAR TARİHİ : 09.06.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 62, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen 2.000 TL adli para cezası miktar ve karar tarihi itibariyle kesin nitelikte ise de; güvenlik tedbiri olarak sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK’nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, müştekiler … ve …’in 27.01.2016 havale tarihli dilekçeleriyle sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettikleri, sanık müdafinin 02.03.2016 tarihli temyiz dilekçesinde şikayetten vazgeçmeden haberdar olduğunun anlaşıldığı, dosya içeriği itibariyle de CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK’nın 73/4. ve CMK’nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.