Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2019/7878 E. 2021/777 K. 27.01.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7878
KARAR NO : 2021/777
KARAR TARİHİ : 27.01.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 73, CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm mağdur tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdura yokluğunda verilen kararın tebliğ edilmediği, mağdurun öğrenme üzerine 09.03.2016 havale tarihli başvurusunun temyiz istemi olarak değerlendirilip, temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Müştekinin suç tarihinde servis aracına alışveriş malzemelerini yüklediği esnada şüphelinin aracı ile seyir halinde iken dikkatsizliği sonucu müştekiye çarparak kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği iddiasıyla açılan davada; 29.12.2015 tarihli ilk oturumda hazır bulunan sanık tarafından mahkemeye sunulan mağdur …’in şikayetten vazgeçtiğine dair dilekçe doğrultusunda mahkemece şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiş ise de, karar yokluğunda verilen …’in 09.03.2016 havale tarihli başvurusunda, kimseye şikayetten vazgeçtiğine dair yazı vermediğini, tek hatırladığının kendisine aracıyla çarpan şahsın karakolun evrakları hastaneye getirmek için evrak istediğini, sadece onu imzaladığını, asla şikayetinden vazgeçmediğini bildirdiği görülmekle;
Mahkemece gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın 29.12.2015 tarihli oturumda sunduğu dilekçedeki imzanın mağdur …’e ait olup olmadığı araştırılmadan ve imzanın …’e ait olup olmadığının tespit edilmesi için imza incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, müşteki adına sanığın sunduğu dilekçe ile ve müştekinin inkarı sebebiyle elinden çıktığı şüpheli şikayetten vazgeçme dilekçesiyle düşme kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, mağdurun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.