YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7934
KARAR NO : 2021/210
KARAR TARİHİ : 13.01.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 223/2-b maddesi gereğince beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde iki yönlü caddede seyir halindeyken olay mahalli kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde aracının ön kısımları ile, seyir istikametine göre sol taraftan kavşağa giren sürücü belgesiz … idaresindeki tescilsiz motosikletin yan kısımlarına çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre katılan sürücünün kontrolsüz kavşağa geldiğinde sağından gelen otomobile ilk geçiş hakkını vermeden kontrolsüzce kavşağa girmesi neticesinde meydana gelen olayda asli kusurlu olduğu, sanık sürücünün ise seyir istikametine göre yolun solundan kavşağa kontrolsüz şekilde giriş yapan motosiklet nedeni ile olayı önleme imkanı bulunmadığı anlaşıldığından atfı kabil kusurunun bulunmadığının belirlendiği görülmekle,
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin kusur durumuna, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Meydana gelen olayda kusuru bulunmayan sanığın CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan “yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olduğundan 5271 sayılı CMK’nın 223/2-b madde fıkrası uyarınca müsnet suçtan sanığın BERAATİNE,” ibaresinin kaldırılarak, yerine “Yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması sebebiyle CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca müsnet suçtan sanığın BERAATİNE,”
ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.