YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4075
KARAR NO : 2022/2630
KARAR TARİHİ : 05.04.2022
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü sanık sürücü … sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 80 km/saat olduğu, orta refüj ile bölünmüş, asfalt kaplama, üç şeritli, tek yönlü, D-100 devlet karayolu üzerinde Topkapı istikametine doğru, gündüz vakti, sol şeritten seyri sırasında iddiaya göre önünde seyreden aracın ani fren yapması üzerine sağ şeride geçmek için manevra yaptığı esnada direksiyon hakimiyetini kaybetmesiyle motosikletin sağ şeride doğdu devrilmesi akabinde sağ şeritte seyir halinde olan temyiz dışı kamyon sürücüsünün kaplama üzerine düşen yolcu …’nın üzerinden geçmesi sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan …’nın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, oluşa, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
CMK’nın ”Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar” başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas – 2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK’nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre adli sicil kaydı bulunmayan, takdiri indirimden yararlandırılan, dosyaya yansıyan olumsuz davranışı bulunmayan ve 27/10/2015 tarihli celse lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında, “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın taksirli suç olup olayın oluş şekli ve kastın yoğunluğu ile asli kusurlu olan sanığın kusur durumu dikkate alınarak” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 50/4 delaletiyle 50/1-a. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle CMK’nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.