YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9110
KARAR NO : 2021/9186
KARAR TARİHİ : 23.12.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat (katılan sanıklar Levent Kuşcu, … hakkında)
TCK’nın 89/1-4, 62, 50/1-a, 50/4, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet (sanık … hakkında)

Taksirle yaralama suçundan sanık …’un mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık … tarafından, katılan sanık …’in beraatine ilişkin hüküm katılan sanık … vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
(I)Katılan sanık …’in beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, katılan sanık … vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılan sanık … vekilinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Beraat eden ve yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/5. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, katılan sanık … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükme, son fıkra olarak ”Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine 1.800.00 TL maktu vekalet ücretinin sanık …’dan alınarak katılan sanık …’e verilmesine” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
(II)Sanık …’un mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, sanık …’un hukuki bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık …’un idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama caddede sol şeritte seyrederken, aracının ön kısımlarıyla, trafiğin sıkışması sebebiyle duraklayan önünde duraklayan katılan sanık …’in idaresindeki otomobilin arka kısımlarına çarpması sonucunda katılan sanık …’in de önünde duraklayan katılan sanık … Kuşcu idaresindeki otomobile arkadan çarpmasıyla, sanık …’un takip mesafesini korumayarak tam kusuruyla iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;
1-)Sanık hakkında TCK’nın 89/4. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada aynı Kanunun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında arttırım yapılırken “7 ay 15 gün” yerine “8 ay” hapis cezasına hükmedilmesi, hükmedilen hapis cezasının da adli para cezasına çevrilirken ”4500 TL” yerine ”4800 TL” olarak hesaplanması,
2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK’nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2 fıkrasının 2.maddesindeki ”8 ay” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ”7 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesi, hükmün 2.fıkrasının 4.maddesinden hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın geçmişi, ekonomik ve sosyal durumu itibariyle sanığa verilen hapis cezasının TCK’nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/3 maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK’nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.