Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2021/262 E. 2022/2985 K. 18.04.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/262
KARAR NO : 2022/2985
KARAR TARİHİ : 18.04.2022

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat talebinin dayanağı olan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/406 Esas – 2015/626 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütü propagandası yapmak suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.01.2016 tarihinde kesinleştiği, suç tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;
Davacının 2.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işletilecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davanın reddine hükmedildiği anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Dosya içerisinde bulunan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/406 Esas – 2015/626 Karar sayılı dosyasında davacının haksız yakalama, gözaltı nedenine dayalı olarak tazminat isteminde bulunulmuş olunması karşısında, tazminat talebinin dayanağı olan dosyada davacı sanık hakkında 06.04.2015 saat 11:15’te gözaltına alındığı, 06.04.2015 saat 11:45’te serbest bırakma tutnağının düzenlendiği, davacı hakkında yakalama, gözaltı işlemi yapıldığı bu nedenle davacı lehine makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın reddine karar verilmesi,
2-Gerekçeli karar başlığında dava türü olarak “Koruma tedbirleri nedeni ile tazminat” yerine “Tazminat” yazılması,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.