YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5273
KARAR NO : 2021/8800
KARAR TARİHİ : 13.12.2021

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 21:30 sıralarında, katılan sanık …’ın sevk ve idaresindeki araç ile yanında eşi … ve katılan … ile birlikte meskun mahal dışında, gece vakti bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, seyir yönüne yanan kırmızı fasılalı ışıkta kontrolsüzce sola dönerek geçmek isterken, aracının sağ yan kısımları ile karşı yönden gelen ve kazadan 1 saat 18 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0,68 promil alkollü vaziyette olan (Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Dairesi uygulamalarına göre her saat başı alkol miktarının 0,15 promil düştüğü dikkate alındığında, kaza saatinde yaklaşık 0,88 promil alkollü) sanık …’un sevk ve idaresindeki otomobilin ön kısmının kavşak içinde çarpışmaları sonucu, sürücü katılan sanık …’ın aracında yolcu olarak bulunan …’ın öldüğü, katılan …’ın hayati tehlike geçirecek şekilde, sürücü katılan sanık …’ın ise, basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda; Adli Tıp Kurumu … Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 28.08.2015 tarih ve 5086 sayılı raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sanık …’un tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın tayin edilen cezaya, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, ek savunma hakkı verilmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığına, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 esas 2020/154 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki”, (b) bendinde yer alan ”suçun işlenmesinde kullanılan araçlar’ ve (f) bendinde yer alan ”failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hükmün 3. fıkrasında yer alan, “suçun işlenmesinde kullanılan araç, amaç ve saiki” ibarelerinin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.