YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6286
KARAR NO : 2022/9886
KARAR TARİHİ : 13.12.2022

Mahkemesi :Ceza Dairesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 05.02.2019 tarihli, 2017/2620 Esas, 2019/360 Karar sayılı “ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne” ilişkin karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Davalının temyiz talebinin incelenmesinde;
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800 TL olduğu ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 10/01/2008-12/03/2009 tarihleri arasında 427 gözaltında ve tutuklu kalan davacının 40.000 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 7.411,78 TL maddi ve 8.000 TL manevi tazminat takdir edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 7.093,56 TL maddi, 12.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi nedeniyle toplam 19.093,56 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;
Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK’nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;
2-Davacının temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Kesinlik sınırının 2019 yılı için istinaf mahkemelerinde verilen kararlar için 58.800 TL olduğu ve davacı bakımından reddedilen tazminat miktarının 60.906,44 TL olması nedeniyle hükmün davacı vekili açısından kesin olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki davacının temyiz talebinin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Tazminat talebinin dayanağı olan … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/128 Esas – 2016/195 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 10/01/2008-12/03/2009 tarihleri arasında 427 gözaltında ve tutuklu kaldığı, yargılama sonucunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 08/12/2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmakla;
Davacının 40.000 TL maddi, 40.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 7.411,78 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihi olan 10.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak 7.093,56 TL maddi, 12.000 TL manevi tazminatın 10.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup;
5271 sayılı CMK’nın “Tazminat isteyemeyecek kişiler” başlıklı 144/1-e. maddesinde ”Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar” hükmüne yer verilmiş, madde gerekçesinde “Adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suçu işlediğini veya suça katıldığını ifade ederek gözaltı veya tutuklamaya neden olmuş ise tazminat istemeye hak kazanmayacaktır.” maddesi gereği, tazminata esas ceza dava dosyasında davacının bozma öncesi alınan ifadesinde suçu ikrar ettiği görülmekle, ceza dosyası getirtilerek davacının tazminata hak kazanamayacak kişilerden olup olmadığı hususunda araştırma yapılmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna yönelik temyiz sebeplerinin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 05.02.2019 tarihli, 2017/2620 Esas, 2019/360 Karar sayılı ilk derece mahkemesi kaldırılarak davanın kısmen kabulüne ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK’nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için … Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 13/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.