YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9142
KARAR NO : 2023/3818
KARAR TARİHİ : 10.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/865 E., 2022/373 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırıkkale 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince neticeten 1 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle geçici olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Kırıkkale 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/538 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2019/12587 Esas, 2021/6036 Karar sayılı kararı ile sanığın, talimat mahkemesinde alınan beyanı sırasında 5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kırıkkale 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2021/865 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince neticeten 1 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle geçici olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.10.2022 tarihli ve 2022/128187 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;
1.Mahkemece ”Mahkememizin 14/06/2016 tarih, 2015/430 Esas ve 2016/538 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, kararı karşı sanığın temyiz talebi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin 21/09/2021 tarih, 2019/12587 Esas ve 2021/6036 Karar sayılı ilamı ile, “Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanığın, talimat mahkemesince alınan beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın, CMK’nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA” şeklindeki gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Buradan hareketle Yargıtay Bozma İlamına uyularak yeniden yapılan yargılamada; olay gecesi saat 03:25 sıralarında katılan …’ın yanında eşi … ve çocukları İlker ve … ile birlikte … plakalı araçları ile Kırıkkale – Ankara karayolunda seyir halinde iken Çalkan Petrol İstasyonunun bulunduğu mevkiiye geldiklerinde daha önceden meydana gelen bir kaza nedeni ile kurtarma çalışması yapıldığından yolda durdukları, bu sırada olay sonrasında yapılan alkol ölçümünde 276 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın da … plaka sayılı açık kasa kamyoneti ile aynı istikamette seyir halinde olduğu, almış olduğu alkolün etkisi ile emniyetli bir şekilde … sevk ve idare edemeyecek durumda olan sanığın kurtarma çalışması nedeni ile yolda duran katılan …’ın aracına arkadan çarpması nedeni ile katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği anlaşılmış ve maddi olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir.

Mahkememizce tarafların kusur durumunun tespiti ile bu hususta rapor düzenlenmesi için dosya Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına gönderilmiş, anılan kurum tarafından düzenlenen 06/05/2016 tarihli Adli Tıp Raporuna göre;

“…Mevcut verilere göre;
—Sürücü …, sevk ve idaresindeki açık kasa kamyonet ile gece vakti aydınlatmanın bulunmadığı meskun mahal dışında Kırıkkale istikametinden Ankara istikametine bölünmüş iki şeritli yolda sol şeritte seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, alkollü olduğu halde trafikte seyre çıkmış, hızını aracının yok ve teknik özellikleri ile yol, zemin, mahal, hava ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamamış, önünde daha önce meydana gelen kaza nedeniyle kurtarma çalışması yapıldığından yoğun olan trafikte önünde durmakta olan sürücü … sevk ve idaresindeki otomobilin arka kısımlarına kendi aracının ön kısımları ile seyrettiği sol şeritte frenli vaziyette çarpmasıyla mevcut şartlarda meydana gelen olaya sebebiyet verdiği anlaşılmış olup olayda dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemekle asli kusurludur.

—Mağdur sürücü … sevk ve idaresindeki otomobil ile önünde daha önce meydana gelen kaza nedeniyle kurtarma çalışması yapıldığından dolayı durmakta iken arkadan gelen sürücünün aracının arka kısımlarına çarpması ile meydana gelen olayın oluşu üzerine etken hatalı tutum ve davaranışı bulunmadığından olayda sonuçta atfı kabil kusuru yoktur.” yönünde tespitler yapılmış olduğu, Mahkememizce Adli Tıp Kurumu raporunun taraflar hakkındaki kusur dağılımı itibariyle oluşa uygun ve hüküm kurmaya yeterli nitelikte görüldüğü, dolayısıyla sanığın mezkur rapora yansıyan şekildeki dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile katılanların yaralanmasına sebebiyet verdiği, böylelikle sanığın asli kusurlu taksirli hareketi ile üzerine atılı taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu işlediği, bununla birlikte Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre 100 promilin üzerinde alkolün sürücülerin güvenli sürüş yeteneğini bozduğu kabul edilerek yapılan değerlendirmede olay sonrasında sanığın saat 03:32’de yapılan alkol ölçümünde 276 promil alkollü olduğu belirlendiği, daha sonra hastaneye götürülen sanığın burada yapılan alkol ölçümünde ise 164 promil alkollü olduğu belirlendiği, her ne kadar sanık alınan savunmasında alkollü olduğunu ancak aracı yolun ortasına koymaları nedeni ile bir kusuru olmadan araca çarptığını beyan etmiş ise de sanıkta tespit edilen alkol miktarı itibarı ile güvenli sürüş yeteneğinin bulunmadığı, buna rağmen sanığın gece vakti alkollü bir şekilde … kullanıp yola gereken dikkatini veremeyerek kazaya neden olmasıyla somut olayda bilinçli taksirli eyleminin bulunduğu anlaşılmıştır.

Diğer taraftan sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, 2015 yılında sanığın alkollü bir şekilde … kullandığı bu olay nedeni ile yargılanıp ceza aldığı, Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1095 esas sayılı dosya üzerinden verilen kararın 06/04/2015 tarihinde kesinleşmesine rağmen sanığın yaklaşık üç ay sonra yeniden alkollü bir şekilde … kullandığı ve bu sefer de trafik kazasına neden olduğu, alınan adli tıp raporuna göre de sanığın olayda asli kusurlu olduğu belirlendiğinden sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı da göz önüne alınarak TCK 89/4 maddesi ile alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması yoluna gidilmiş, sanığın eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirmesi nedeni ile verilen ceza TCK 22/3 maddesi ile artırılmış ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.”

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Katılanların kesin adli muayene raporları dosyada mevcuttur.

3.Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamış ve katılanların zarar giderimi yapılmamıştır.

4.Sanık aşamalarda, olay sırasında alkollü olduğunu, duraklamakta olan araçlar için herhangi bir önlem alınmadığını ve yolun ortasında bulunduklarından dolayı kendisinin kusuru olmaksızın çarptığını ileri sürmüştür.

5.Kolluk güçlerince tanzim olunan 17.07.2015 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (2918 sayılı Kanun) 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan
”…
c) Araçlar arasındaki mesafe:
Sürücüler önlerinde giden araçları yönetmelikte belirtilen güvenli ve yeterli bir mesafeden izlemek zorundadırlar….”

Kuralına uymadığından bahisle tam kusurlu olduğu bildirilmiştir.

6.Yargılama aşamasında aldırılan 06.05.2016 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporunda,
—Sürücü …, sevk ve idaresindeki açık kasa kamyonet ile gece vakti aydınlatmanın bulunmadığı meskun mahal dışında Kırıkkale istikametinden Ankara istikametine bölünmüş iki şeritli yolda sol şeritte seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, alkollü olduğu halde trafikte seyre çıkmış, hızını aracının yok ve teknik özellikleri ile yol, zemin, mahal, hava ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamamış, önünde daha önce meydana gelen kaza nedeniyle kurtarma çalışması yapıldığından yoğun olan trafikte önünde durmakta olan sürücü … sevk ve idaresindeki otomobilin arka kısımlarına kendi aracının ön kısımları ile seyrettiği sol şeritte frenli vaziyette çarpmasıyla mevcut şartlarda meydana gelen olaya sebebiyet verdiği anlaşılmış olup olayda dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemekle asli kusurludur.

—Mağdur sürücü … sevk ve idaresindeki otomobil ile önünde daha önce meydana gelen kaza nedeniyle kurtarma çalışması yapıldığından dolayı durmakta iken arkadan gelen sürücünün aracının arka kısımlarına çarpması ile meydana gelen olayın oluşu üzerine etken hatalı tutum ve davaranışı bulunmadığından olayda sonuçta atfı kabil kusuru yoktur.

Şeklinde kusur dağılımı yapılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Sanık 2,76 promil alkollü şekilde, idaresindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışı, bölünmüş, asfalt kaplama karayolunda sol şeritte seyrederken, aracının ön kısımlarıyla, yolun ilerisinde öncesinde gerçekleşen kaza sebebiyle kolluk kuvvetleri tarafından durdurulan sürücü … idaresindeki otomobilin arka kısmına çarpması sonucu savrulan otomobilin hemen önünde duraklamakta olan sürücü … idaresindeki kamyonetin arka kısmına çarpmasıyla, sanığın takip mesafesini ayarlamayarak, tam kusuruyla dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2021/865 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.