YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1943
KARAR NO : 2023/4226
KARAR TARİHİ : 23.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/395 E., 2015/733 K.
SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli 2015/395 Esas, 2015/733 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işledikleri sabit olmadığından ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.02.2021 tarihli ve 2016/81863 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların atılı suçu işledikleri sabit olduğu halde beraat kararı verilmesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanıklar … ve … ile katılan arasında daha önce yaşanan bir kavga olayından dolayı bir husumetin bulunduğu, bu husumetten dolayı sanıkların katılanın çalışmakta olduğu okul çevresinde ve evinin çevresinde dolaşmak suretiyle katılanı rahatsız ettikleri iddiasıyla kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; suçun unsurlarının oluşmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, suçun işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle beraat kararı verilmesi ve uygulama maddesinin hükümde gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli 2015/395 Esas, 2015/733 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “… suçunu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine “… suçunun unsuları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.