YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/733
KARAR NO : 2023/4315
KARAR TARİHİ : 24.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/642 E., 2016/86 K.
SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2015/642 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (e) fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca tanzim olunan 01.03.2021 tarihli 2016/182570 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Mağdur vekilinin temyiz istemi;
Suçun unsurlarının oluştuğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresinde bulunan … plakalı … ile katılan …’nın üzerine … sürmek ve camı açarak gülmek suretiyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği iddia edilerek cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan olayda, Mahkemece;
”.. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi katılanın üzerine … sürmediğini ve gülmediğini savunması olayı gören tanığın olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde katılanın sanığın da savunmalarında belirttiği üzere trafikte yol durumu nedeniyle yapmış olduğu hareketleri kendi üzerine … sürüldüğü şeklinde ve yine sanığın kendisine yönelik olarak güldüğü şeklinde yanlış anlamış olabileceği sanığın TCK’nın 123/1 maddesinde belirtildiği şekilde sırf huzur ve sükunu bozmak maksadıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeterli kesin inandırıcı delil olmadığından Sanığın üzerine atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği sabit olmadığından” gerekçesi ile 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Mağdur beyanında;
”Ben daha önce soruşturma aşamasında ifademi vermiştim. Beyanlarımı aynen tekrar ediyorum. Olay tarihinde İnci Konak tarafında yolun kenarında yürürken bir … sürücüsü aracının üzerime doğru sürdü. Camını açarak bana güldü. Ben bundan dolayı korktum. Babamın iş yerine gidip durumu anlattım. Babam beni sakinleştirdi. Evimize yolladı. Eve giderken yine … şoförü aynı şekilde aracı üzerime doğru sürdü. Bana bakarak tekrar güldü. Daha sonra yoluna devam etti. Bu sefer ben aracın plakasını aldım. Şikayetçiyim. Davaya katılmak istiyorum.” demiştir.

3. Katılan …;
“Ben olayı görmedim. Kızım sonradan bana durumu anlattı şikayetçi olduk. Sanıktan şikayetçiyim davaya katılmak istiyorum.” demiştir.

4. Sanık savunmasında;
”Ben olay tarihini tam olarak hatırlayamıyorum ancak tahminimce … plakalı … ile arkadaşımı tam olarak bilmiyorum ancak villaların bulunduğu yere bırakıyordum. Sonra ben aynı yoldan geri döndüm. Ben kesinlikle iddianamede anlatıldığı şekilde üzerine aracımı sürmedim. Müştekiye gülmedim. İddianamede anlatılan çocuğu hiç hatırlamıyorum. Üzerine … sürmem söz konusu değildir. Ancak yollar girintili çıkıntılı olduğu için müşteki belki öyle olduğunu düşünmüş olabilir. Dediğim gibi ben o gün yoluma gittim. Herhangi bir şey yaşanmadı. Müştekiyi öncesinden de tanımıyorum. Zaten aracımın camları filmlidir. Gülsem de Göremezler. Suçlamaları kabul etmiyorum.” demiştir.

IV.GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mağdur vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2015/642 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararında mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.