YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/23693
KARAR NO : 2015/1515
KARAR TARİHİ : 22.01.2015
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi…. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Borçlunun icra mahkemesine başvurusu; icra emrinde takip tarihinden sonrası için istenen işleyecek %72 temerrüt faiz oranının TBK’nun 120. maddesine aykırı olduğu nedeni ile fazla istenen faizin iptali istemine ilişkindir.
Alacaklının takibine dayanarak yaptığı ipotek akit tablosunun incelenmesinde, ipoteğin teminat ipoteği niteliğinde kurulduğu, İİK’ nun 150/ı maddesi koşullarında hesap özetinin, noter marifetiyle krediyi kullanan borçlu tarafa tebliğ edilmek sureti ile, icra müdürlüğünce İİK’nun 149. maddesi uyarınca borçluya 6 örnek icra emri gönderildiği görülmüştür. İcra emrinde 200.000,00 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %72 orandan faiz istendiği anlaşılmaktadır. Buna göre, takip sonrası dönem için işleyecek faizin dayanak kredi sözleşmesi, ipotek resmi senedi ve hesap kat ihtarnamesine göre değişen oranlarda uygulanacağı tabiidir.
6098 sayılı TBK’nın 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiş ve temerrüt faizinin belirlenmesinde sınırlama getirilmiştir. 6101 sy. TBK’nun Yürürlüğü Ve Uygulanma Şekli Hakkında Kanun’un 7. maddesine göre; TBK’nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır. Bununla birlikte alacaklı banka ile borçlu arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmeleri bankacılık işi olup TTK’nın 4. maddesi gereği ticari iş niteliğindedir. Aynı Yasa’nın 8. maddesine göre; ticari işlerde temerrüt faizi oranı serbestçe belirlenecektir. Bu durumda TBK’nın 88. ve 120. maddelerinde akdi ve temerrüt faizi ile ilgili sınırlamalarının ticari işler bakımından uygulanabilirliği bulunmamaktadır.
Zira, 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK’nun 8/1. maddesinde ticari işlerde faiz oranının serbestçe belirleneceği hükme bağlanmış, aynı maddenin 3. fıkrasında ise tüketicinin korunmasına ilişkin hükümler saklı tutulmuş, başkaca bir istisna getirilmemiştir. Aynı Kanunun 9. maddesinde, ticari işlerde; kanuni, anapara ile temerrüt faizi hakkında ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Anılan Yasa hükmünde sözü edilen ilgili mevzuat olarak 3095 sayılı Yasa hükümlerinin amaçlandığının ve 6102 sayılı TTK’nın 8. ve 9. maddelerinin ticari işler bakımından özel hüküm niteliğinde olduğundan ticari işlerde bu hükümlerin uygulanması gerektiğinin, başka bir anlatımla 6098 sayılı TBK’nun 88. ve 120. maddesi hükümlerinin ticari işlerde uygulanamayacağının kabulü gerekir.
O halde, mahkemece borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, somut olayda uygulama yeri bulunmayan TBK’nun 88 ve 120. maddeleri hükmü uyarınca bilirkişi tarafından yapılan hesaplama nazara alınarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.
SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.