Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2015/13948 E. 2015/27802 K. 12.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/13948
KARAR NO : 2015/27802
KARAR TARİHİ : 12.11.2015

MAHKEMESİ : Acıpayam İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 03/03/2015
NUMARASI : 2015/3-2015/11

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Dairemizin 06.11.2014 tarih ve 2014/27396 E. – 2014/26421 K. sayılı ilamı ile; Acıpayam İcra Hukuk Mahkemesi’nin 17.06.2014 tarih ve 2014/11 E. – 2014/ 35 K. sayılı kararı; borçlunun meskeniyet iddiasında bulunabilmesi için o evde bizzat oturmasının şart olmadığı, öncelikle borçluya meskeniyet iddiası yönünden tercih hakkı sorulup tespit edilmesi gerektiği, bundan sonra ise borçlunun tercih ettiği taşınmaz yönünden İİK’nun 82. maddesine göre inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu; icra mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 2900 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 2901 parsel sayılı taşınmaz açısından ise şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.
Somut olayda, Dairemizin 06.11.2014 tarihli bozma ilamı doğrultusunda, şikayetçi, haczedilmezlik şikayeti hakkındaki seçimlik hakkını 2901 parsel sayılı taşınmaz hakkında kullanmış, mahkemece 10.05.2014 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan 03.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda, haciz tarihi itibariyle 2901 parsel sayılı taşınmazın değerinin 42.135 TL olduğu, borçlunun bulunduğu Acıpayam ilçesinde mütevazi bir semtte satın alabileceği haline münasip evin değerinin ise 15.000,00 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle, şikayete konu mahcuzun değerinin, borçlunun haline münasip evin değerinden fazla olduğu anlaşılmaktadır.
O halde mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle borçlunun taşınmazının satılarak, mesken alması için 15.000 TL’nin borçluya verilmesi, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın, borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile 2091 parsel yönünden şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.